De week die er anders uit had moeten zien

Vandaag zou het mijn voorlopig laatste vrije dag zijn. Morgen zou mijn wekker niet om zeven uur gaan, maar eerder. Amstelveen ligt namelijk niet om de hoek. Ik zou met een vreemd gevoel in mijn buik, van zowel spanning als enthousiasme, in de trein zitten. Onderweg naar mijn eerste werkdag bij KLM: de start van een nieuw hoofdstuk.

In plaats daarvan zijn we in de zevende week van de corona maatregelen aanbeland, heb ik vorige week voor het eerst in mijn leven een WW-uitkering aangevraagd en voel ik me daardoor behoorlijk ellendig. Ondanks dat ik me groot probeer te houden, heeft mijn ‘can do’ en ‘alles komt goed’ mindset mij de afgelopen week behoorlijk in de steek gelaten en heb ik het behoorlijk lastig (gehad). En dat mag ook wel eens gedeeld worden. Het is niet alleen maar ‘rainbows, butterflies, and unicorns’.

Probeer ervan te genieten

Om mij heen krijg ik naast steun, ook regelmatig de tip om te proberen om te genieten van deze periode. Nu heb ik de vrije tijd. Nu kan ik in principe doen waar ik zin in heb. Straks heb ik weer een baan, althans, dat is wel mijn verwachting en hoop, en mag ik weer flink aan de bak. Dit is het moment. En ondanks dat het soms met vlagen lukt om te genieten, merk ik dat de corona maatregelen en alle onzekerheid over de toekomst mij enorm in de weg zitten. Als ik ‘vrij’ zou zijn in de wereld van drie maanden geleden, dan had ik deze tijd hoogstwaarschijnlijk anders besteed.

Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen; geef me de sereniteit om te accepteren wat ik niet kan veranderen en geef me de wijsheid om het verschil tussen beide te zien.

Het is wat het is

De maatregelen zijn er, en daar kan ik niks aan veranderen. Het enige wat ik kan doen is ze zo goed mogelijk naleven, in de hoop dat het allemaal snel weer voorbij is. Dat ik op dit moment geen werkgever heb, is een feit. Maar ik heb nog steeds een fulltimebaan: het vinden van een nieuwe baan. Ik probeer er het beste van te maken en mezelf zoveel mogelijk ‘happy’ te houden. Het zijn tenslotte niet de gebeurtenissen zelf, maar hoe ik daarmee omga, dat bepaalt hoe mijn leven eruitziet. En dat is iets wat ik helemaal zelf in de hand heb… #PositiveVibes

Maar dat is niet altijd makkelijk

De ene dag ben ik zielsgelukkig en ben ik als een bezig bijtje druk in de weer, voel ik mij dankbaarder dan ooit voor mijn fijne huisje en zou ik willen dat ik meer uren in een dag had. En dan de volgende dag kan het zomaar anders zijn. Dan barst ik elk uur in huilen uit, om letterlijk niks, krijg ik niks gedaan en zie ik het allemaal maar somber in.

Gelukkig is er een balans die het ‘doable’ maakt. De fijne dagen overheersen nog steeds. Maar ik merk wel dat ik er soms goed mijn best voor moet doen om dat in stand te houden. Denk aan: structuur inbouwen, mezelf dwingen tot het maken van een wandelingetje, etc. Gelukkig ben ik nooit iemand geweest die zichzelf snel verveeld. Juist nu is dat iets waar ik erg blij mee kan zijn. En als er dan toch een dag is dat het allemaal even niet lukt, dan is dat maar zo. De hele dag in pyjama op de bank de hele dag series kijken is ook wel eens prima, toch?

Genieten van de kleine dingetjes

Ik merk dat ik mijn geluk op dit moment uit de kleinste dingetjes weet te halen. Het hele thuisblijven zorgt bij mij voor een gevoel van isolatie waar ik niet per se gelukkig van word, maar het zorgt ook voor een bepaalde rust. Minder haast. Minder stress. En juist meer tijd en oog voor de kleine dingetjes die we normaal gesproken waarschijnlijk over het hoofd zouden zien. Ondanks dat de wereld op dit moment even ingewikkeld in elkaar zit, zijn er nog steeds veel dingen die mij de afgelopen tijd gelukkig hebben gemaakt.

Mijn geluksmomentjes van de afgelopen weken

De ochtendzon die naar binnen schijnt en zorgt voor een prachtig lijnenspel in mijn woonkamer Het super lieve ‘online’ afscheid van mijn collega’s op mijn laatste werkdag Het grote en kleurrijke bos bloemen wat daarmee gepaard ging Rondrennende honden in het park met kwispelende staartjes; voor hun is de wereld nog steeds hetzelfde Zelf gebakken brood Toevallige ontmoetingen, op anderhalve meter afstand weliswaar Stabiele bloedglucosewaarden Hardlopen in het zonnetje en na iedere training een betere pace hebben De hulp van familie, vrienden, kennissen en mijn online netwerk Een knus gevoel in de avond door het aansteken van kaarsjes Skype gesprekken Met mijn ouders een stukje rondrijden en een McFlurry halen bij de McDrive Heel veel nieuwe plantjes die mijn huisje nog meer als thuis laten voelen Het voor elkaar krijgen om mijn oude thermostaat weer werkend te krijgen omdat mijn fancy thermostraat gerepareerd moet worden Financiële meevallertjes Voor ruim een maand eten in de vriezer hebben en daardoor niet elke dag te hoeven koken

Hopelijk wordt de maand Mei een leukere maand en gaat het vanaf morgen allemaal weer een beetje de goede kant op! Met meer ups dan downs en met hopelijk meer goed nieuws! 🙂